あふりらんぽのＣＤレビューが載ったのですが、
ぜんぜん読めないので転載します。誰か訳してくださーい。
AFRIRAMPO - AFRIRAMPO
cd - Gyuune Cassette, 2004
http://
http://
ons oordeel: 8
Een aangekondigde plaat op het Tzadik-label van John Zorn, gastvocalen op de nieuwe Acid Mothers Temple cd Minstrel in the Galaxy, een aantal Europese optredens als support van Sonic Youth en ja, zelfs een bespreking op uw favoriete e-zine: het Japanse duo Afrirampo lijkt dezer dagen überhot in indieland! Over de geprezen live shows kunnen we ons helaas niet uitspreken, wel liegt deze vijf nummers tellende e.p. van Osaka's fijnste noiserockers er niet om. De dames Oni (gitaar en zang) en Pikachu (drums en zang) brengen namelijk avantrock van de bovenste plank, inclusief brein-splijtende riffs en dadaïstische kreten.
In 'Do Do Do Do' nemen de dreunende Boredoms-gitaar en -drums het tegen elkaar op, om te eindigen in een versnelde trashfinale. Ook 'Kekko' mondt uit in een zulk uitzinnig riff-rocking-einde. In 'Oni Pika Maru Heart' en 'Afrirampo' worden dan weer de meest catchy gitaarriedels geproduceerd en toont de band zich in het refrein een trouwe discipel van fijne lieden zoals The Fall en Erase Errata. De no wave en artpunk-inlvoeden worden hierbij steeds in een verkapte rockstructuur gegoten. Enkel in 'Yukigeshiki', dat op een kleine tien minuten afklokt, wordt er tussen het begin- en eindmotief duchtig op los geïmproviseerd. De met reverb overladen stemmen worden hierbij meer dan ooit in de strijd geworpen.
Het minste wat je dus van deze Japanse deernes kan zeggen, is dat ondanks de minimale bezetting de energie uit de luidsprekers knalt. Bands die maandelijks een voor iedereen toegankelijke en tot zonsopgang durende jamsessie organiseren, én die "we smoke pot and feel allright" als één van hun levensmotto's bezigen, gaan er bij ondergetekende sowieso als zoete koek in!
tekst: ignace de bruyn
ぜんぜん読めないので転載します。誰か訳してくださーい。
AFRIRAMPO - AFRIRAMPO
cd - Gyuune Cassette, 2004
http://
http://
ons oordeel: 8
Een aangekondigde plaat op het Tzadik-label van John Zorn, gastvocalen op de nieuwe Acid Mothers Temple cd Minstrel in the Galaxy, een aantal Europese optredens als support van Sonic Youth en ja, zelfs een bespreking op uw favoriete e-zine: het Japanse duo Afrirampo lijkt dezer dagen überhot in indieland! Over de geprezen live shows kunnen we ons helaas niet uitspreken, wel liegt deze vijf nummers tellende e.p. van Osaka's fijnste noiserockers er niet om. De dames Oni (gitaar en zang) en Pikachu (drums en zang) brengen namelijk avantrock van de bovenste plank, inclusief brein-splijtende riffs en dadaïstische kreten.
In 'Do Do Do Do' nemen de dreunende Boredoms-gitaar en -drums het tegen elkaar op, om te eindigen in een versnelde trashfinale. Ook 'Kekko' mondt uit in een zulk uitzinnig riff-rocking-einde. In 'Oni Pika Maru Heart' en 'Afrirampo' worden dan weer de meest catchy gitaarriedels geproduceerd en toont de band zich in het refrein een trouwe discipel van fijne lieden zoals The Fall en Erase Errata. De no wave en artpunk-inlvoeden worden hierbij steeds in een verkapte rockstructuur gegoten. Enkel in 'Yukigeshiki', dat op een kleine tien minuten afklokt, wordt er tussen het begin- en eindmotief duchtig op los geïmproviseerd. De met reverb overladen stemmen worden hierbij meer dan ooit in de strijd geworpen.
Het minste wat je dus van deze Japanse deernes kan zeggen, is dat ondanks de minimale bezetting de energie uit de luidsprekers knalt. Bands die maandelijks een voor iedereen toegankelijke en tot zonsopgang durende jamsessie organiseren, én die "we smoke pot and feel allright" als één van hun levensmotto's bezigen, gaan er bij ondergetekende sowieso als zoete koek in!
tekst: ignace de bruyn
|
|
|
|
|
|
|
|
あふりらんぽ 更新情報
-
最新のアンケート
-
まだ何もありません
-
